۱۱اوت ۲۰۲۵- در بیماران مبتلا به دیابت نوع ۲ (T2D) که عملکرد تیروئید طبیعی دارند (یوتیروئید)، سطح بالاتر هورمون تری یدوتیرونین آزاد(FT3) در محدوده ی طبیعی با کاهش خطر نوروپاتی محیطی دیابتی و عملکرد بهتر اعصاب مرتبط است.
در بیماران یوتیروئید مبتلا به T2D، سطح پایین تر FT3 در محدوده ی طبیعی می تواند متابولیسم گلوکز و چربی را مختل کرده و خطر ابتلا به نفروپاتی و رتینوپاتی را افزایش دهد، اما ارتباط FT3 با نوروپاتی محیطی هنوز به طور کامل روشن نیست.
پژوهشگران در چین ارتباط بین سطحFT3 و نوروپاتی محیطی دیابتی را در ۱۴۲۲بیمار یوتیروئید مبتلا بهT2D (میانگین سنی ۵۸.۰۴ سال؛ ۳۳.۹۷ درصد زن) که در طول بستری تحت الکترومیوگرافی قرار گرفتند، بررسی کردند.
شرکت کنندگان زمانی یوتیروئید در نظر گرفته شدند که سطح هورمون محرک تیروئید(TSH) آنها بین ۰.۲۵ تا ۵.۵ یونیت در میلی لیتر، سطح تیروکسین آزاد بین ۹.۰تا ۲۵.۵پیکومول در لیتر، و سطح FT3 بین ۲.۵ تا ۷.۰ پیکومول در لیتربود.
تشخیص نوروپاتی محیطی دیابتی در بیمارانی انجام شد که علائم نوروپاتیک (درد عصبی، گزگز، بیحسی، اختلال حسی، عدم تعادل یا زمینخوردن) و نشانه های بالینی (اختلال در حس درد، لرزش، رفلکس مچ پا، لمس/ فشار یا دمای بدن) را در طول یا پس از تشخیص دیابت نشان دادند.
مطالعات هدایت عصبی در اندام های انتهایی (عصب های مدیان، اولنار، پرونئال مشترک، سورال و پرونئال سطحی) برای همه ی شرکت کنندگان انجام شد و پارامترهایی مانند تأخیر حرکتی و حسی، دامنه ی پتانسیل عمل، و سرعت هدایت عصبی ثبت گردید.
یافته ها:
· از میان همه ی شرکت کنندگان، در ۵۱۹نفر که مبتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی بودند، سطحFT3 سرمی به طور قابل توجهی پایین تر از سایرین بود(P < .001).
· خطر ابتلا به نوروپاتی محیطی دیابتی در بیمارانی با سطح FT3 بین ۴.۳ تا ۴.۷ پیکومول در لیتر(نسبت شانس ۰.۵۷؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰.۳۹–۰.۸۱) و بین ۴.۷ تا ۷.۰ پیکومول در لیتر(نسبت شانس ۰.۳۳؛ فاصله اطمینان ۹۵ درصد: ۰.۲۱–۰.۵۲) نسبت به افرادی با سطح FT3 بین ۲.۵ تا ۳.۸ پیکومول در لیترکاهش یافت.
· بیماران مبتلا به نوروپاتی پاسخ های عصبی کندتر و ضعیف تری داشتند، در حالی که سطح بالاترFT3 با هدایت عصبی سریع تر و تأخیر کمتر همراه بود.
· تحلیل تصادفی مندلی با استفاده از داده های کنسرسیوم ThyroidOmics و مطالعه ی ژنوم Biobank بریتانیا نیز ارتباط علّی بین سطح پایین FT3 و افزایش خطر نوروپاتی محیطی دیابتی را نشان داد(β وزنی معکوس واریانس = 0.655-؛P =0.035).
این مطالعه توسط دکتر بینگر شو و همکارانش از بخش غدد درونریز بیمارستان ژونگشان، دانشگاه فودان در شانگهای، چین انجام شد و در ژورنال Journal of Clinical Endocrinology and Metabolism منتشر گردید.
محققان نوشتند: این مطالعه به دلیل طراحی تک مرکزی و تمرکز بر بیماران بستری شده در شانگهای دچار محدودیت است. همچنین در این مطالعه فقط پارامترهای هدایت عصبی خاصی بررسی شده است و تحلیل تصادفی مندلی تنها در جمعیت اروپایی انجام شد که نیاز به تأیید در سایر گروههای قومی دارد.
نویسندگان مقاله نوشتند: «در محدوده ی طبیعی، سطح نسبتاً بالایFT3 (بیش از ۴.۳ پیکومول در لیتر) با کاهش خطر نوروپاتی محیطی دیابتی (DPN) همراه است، بنابراین بنظر می رسد که درمان با هورمون های تیروئیدی برای بیماران مبتلا به DPN که سطحFT3 آن ها در پایین ترین حد طبیعی قرار دارد، مفید باشد».
منبع:
https://www.medscape.com/viewarticle/low-ft3-levels-predict-risk-nerve-damage-diabetes-2025a1000l7u